บทที่ 12 ชั่ววูบ

ร่างบางเล็กของหญิงสาวเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นมาไม่หยุด ร่างกายยังคงสั่นเทาเพราะพิษไข้ แม้ว่าชายหนุ่มจะพยายามเช็ดตัวและห่มผ้าหนาๆ ให้แล้วแต่อุณหภูมิในตัวของเธอก็ยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลยสักนิด ทำให้ความกังวลและความหวาดกลัวได้พลันถาโถมเข้ามาในใจของเขาทันทีอย่างกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป

ชายหนุ่มสับสนจนทำอะไรไม่ถูกในตอนนี้ เขาไม่มีทางเลือกจึงได้ตัดสินใจรวบร่างเล็กของหญิงสาวมากอดไว้ในอ้อมอกและใช้อ้อมแขนอันทรงพลังกอดร่างเธอเอาไว้แน่นทันที คิดว่าอาจจะคลายความหนาวได้บ้าง

“นะ หนาว หนาวจังเลย” น้ำเสียงสั่นเครือได้เอ่ยพูดแผ่วเบา

“ทำใจดีๆ ไว้ เธออย่าเป็นอะไรไปนะ” บนใบหน้าชายหนุ่มปรากฏความกังวลใจเอ่ยพูดกับเธอเสียงอ่อน

“นะ หนาวเหลือเกิน”

“อึก”

ใบหน้าเคร่งขรึมแสดงความวิตกกังวลออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ก้มมองร่างเล็กของหญิงสาวที่ซุกซบอยู่ในอ้อมกอดกำลังตัวสั่นเทาบวกกับอุณหภูมิในร่างกายของเธอที่ยังคงพุ่งขึ้นเรื่อยๆ

ชายหนุ่มที่เห็นท่าทีว่าหญิงสาวดูไม่ดีขึ้นทำให้หัวใจของเขาบีบตัวแน่นอย่างไร้สาเหตุ ความร้อนใจที่กลายเป็นความตื่นตระหนกกำลังกัดกินหัวใจเขาอย่างช้าๆ เขาจึงไม่รอช้าตัดสินใจอุ้มร่างบางของเธอเอาไว้ในอ้อมอกเดินพาเข้าไปในห้องน้ำทันที

ห้องน้ำ

ในอ่างอาบน้ำจากุซซี่เป็นที่นั่งรองรับร่างของทั้งสอง ร่างของหญิงสาวสั่นด้วยฤทธิ์ของพิษไข้ใบหน้าสวยพวงแก้มทั้งสองข้างแดงก่ำดั่งลูกตำลึงสุข

ซ่า

“หะ...หนาว”

“อดทนหน่อยนะ” น้ำเสียงเจือปนความเป็นห่วงของชายหนุ่มอ่อยบอกหญิงสาวในอ้อมกอดโดยที่เธอไม่มีโอกาสที่จะได้ยินน้ำเสียงอ่อนโยนของเขานั้น ก่อนที่แขนแกร่งจะโอบกอดร่างเพรียวบางเปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำจากฝักบัวเอาไว้ในอ้อมแขน ดวงตาคมเข้มฉายแววกังวลจนแทบจะทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ใช้สายน้ำช่วยดับความร้อนเพราะพิษไข้ในร่างกายของเธอ

“แม่จ๋า หนูหนาว” ริมฝีปากซีดสั่นระริกยามเมื่อเธอเปล่งเสียงพูด ร่างสวยหน้าท้องนูนซุกกายเข้าหาความอบอุ่นจากร่างสูงใหญ่เมื่อความร้อนจากพิษไข้ภายในกายเริ่มทุเลาลงหลังจากได้รับความเย็นจากมวลน้ำ

ตามร่างกายของทั้งคู่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเปียกชื้นไปด้วยน้ำทำเอาเสื้อผ้าตัวบางของทั้งสองแนบไปกับร่างกายจนเห็นเนื้อใน ชายหนุ่มถึงกับมีใบหน้าแดงซ่าขึ้นมาทันที

“อึก…” เสียงกลืนน้ำลายลงคอด้วยความลำบากดังขึ้นเมื่อชายหนุ่มเผลอก้มมองร่างกายของคนในอ้อมแขน แม้อยากจะเบนสายตามองไปทางอื่นแต่ก็ไม่สามารถทำได้เมื่อมีสิ่งที่ดึงดูดใจอยู่ตรงหน้า

“ใหญ่มาก” ชายหนุ่มพร่ำเพ้อละเมอออกมา พลางดวงตาจ้องเรือนร่างวาบหวิวของหญิงสาวภายใต้ชุดนอนตัวบางที่แนบไปกับผิวกายจนทำให้เห็นยอดถันไร้ซึ่งซับในปกปิดเอาไว้

เห็นแบบนั้นแล้วความรู้สึกของชายหนุ่มเริ่มเปลี่ยนไปจากความห่วงใยเริ่มมีอารมณ์อื่นเข้ามาแทนที่ ตอนนี้เขาไม่สามารถละสายตาออกไปจากเรือนร่างของเธอได้ น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคอครั้งแล้วครั้งเล่าสายตาเอาแต่จอดจ้องยอดถันชูชั้นนูนเด่นจนเห็นเป็นรูปทรง

“มึงอย่าไอ้วายุ เธอไม่สบายอยู่นะ” ชายหนุ่มพึมพำหักห้ามใจออกมาเบาๆ ความรู้สึกของเขาตอนนี้กำลังตบดีอยู่ในหัวสมอง อีกใจก็นึกเป็นห่วงเพราะเธอกำลังไม่สบายแต่เมื่อเขาได้เห็นร่างกายของเธอยิ่งทำให้อารมณ์ชั่ววูบทางด้านร้านเริ่มผุดขึ้นมา

ยิ่งเธอขยับกายเบียดเข้าหาจนหน้าอกอวบอิ่มบดเบียดแนบชิดไปกับแผงอกใหญ่มากเท่าไหร่ยิ่งทำให้ร่างกายของชายหนุ่มรู้สึกร้อนรุ่มราวกับว่าจะเป็นไข้ตามเธอไป ลำกายพาใต้กางเกงเริ่มแสดงอิทธิฤทธิ์ขยายใหญ่จนเขาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง

“แม่จ๋า กอดหนูหน่อยสิคะ ฮึก หนูหนาว” น้ำเสียงออดอ้อนดังขึ้นทำเอาหัวใจแกร่งของชายหนุ่มสั่นไหว ยิ่งเธอเบียดตัวขยับกายเข้ามาใกล้ก็ยิ่งทำให้ความคิดในทางด้านร้ายเข้าครอบงำจิตใจ

“อึก”

“กอดหนูหน่อยนะคะแม่”

“แค่กอดคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง” ชายหนุ่มพึมพำพูดกับตัวเองก่อนจะยกท่อนแขนอีกข้างโอบร่างของเธอไว้ตามคำขอ

หมับ

แต่ดูเหมือนว่ามันจะผิดพลาดไปเมื่อฝ่ามือใหญ่ของชายหนุ่มดันวางลงบนหน้าอกขนาดอวบใหญ่ของหญิงสาวอย่างพอดิบพอดี

“อื้อ...”

“อึก เธอยั่วฉันเองนะ” วินาทีนี้ชายหนุ่มอดใจไม่ไหวไม่สนแล้วว่าหญิงสาวจะเป็นไข้ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาโน้มต่ำเข้าไปใกล้ ลมหายใจเริ่มหอบถี่เมื่อริมฝีปากของเขาประกบจูบริมฝีปากซีดของเธอด้วยความชำนาญ

ความหอมหวานในโพรงปากสวยคละคลุ้งจนเขาไม่อาจหักห้ามใจไหว ปลายลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปฉกชิมความหอบหวานจากด้านในด้วยความหยามใจ พลางฝ่ามือใหญ่เริ่มบีบเคล้นเต้าอวบใหญ่มีบางจังหวะที่เขาใช้ปลายนิ้วสะกิดยอดถันภายใต้เสื้อผ้า

ความปรารถนาครอบครองใจอยากที่จะทำให้ชายหนุ่มกดลำกายให้ฝังลึกเข้าไปถึงข้างใน อยากทำให้หญิงสาวเสพสุขไปกับสัมผัสวาบหวามของเขาให้จงได้เหมือนกับความคิดในหัวตอนนี้

ลมหายใจของคนในอ้อมกอดเริ่มหอบถี่ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจถอดถอนริมฝีปากออกมาปล่อยให้ริมฝีปากซีดเซียวของเธอได้เป็นอิสระ

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ

แต่ริมฝีปากของเขายังคงพรมจูบไปตามกรอบหน้า ลากต่ำลงมาถึงสันกรามตามลงต่ำไปถึงลำคอขาวที่กำลังโดนน้ำจากฝักบัวสาดไหลผ่านอยู่

“หอมจัง” น้ำเสียงแหบพร่าถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากหยัก เมื่อกลิ่นความหอมจากซอกคอขาวถูกสูดดมเข้าเต็มปอดของชายหนุ่มทำเอาลำกายภายใต้กางเกงขยายใหญ่จนปวดหนึบจนเขาแทบจะอดทนไม่ไหวอีกต่อไป

ยิ่งได้ซุกไซร้ ยิ่งได้กลิ่นกาย ยิ่งทำให้ชายหนุ่มอยากฝากฝังตัวตนลึกเข้าไปในร่องสวาทสีสวยของหญิงสาวครั้งแล้วครั้งเล่าโดยที่เขาไม่คิดจะสนใจว่าเธอกำลังอุ้มท้องลูกน้อยของเขาอยู่ในตอนนี้

“ฮึก คนใจร้าย…คนเลว” หญิงสาวละเมอเสียงแผ่วออกมาเบาๆ พลางหยาดน้ำตาหลั่งรินออกมาจากปลายหางตาทำให้อารมณ์พิศวาสของจิรายุหยุดชะงักเมื่อริมฝีปากซีดเปล่งคำพูดด่าทอออกมา ใบหน้าหล่อเหลาถูกดันออกจากซอกคอขาวแววตาของเขายามเมื่อมองใบหน้าของเธอเริ่มกลับมาเหมือนเดิมเหมือนเมื่อก่อนที่เขาไม่คิดจะสนใจไยดีเธอเลยสักนิด

“วายุ…คุณมันคนสารเลว”

“...”

“ฉันไม่น่ามารักผู้ชายสารเลวอย่างคุณเลย คนใจร้าย…”

หญิงสาวจะรู้มั้ยว่าคนที่เธอพยายามแทรกกายเข้าหาอยู่ในตอนนี้แสดงสีหน้าเช่นไร อารมณ์อยากจับเธอกดในเมื่อก่อนหน้านี้หายไปเหลือทิ้งเพียงความโกรธไม่พึงพอใจที่เธอเพิ่งจะมอบให้เขาสด ๆ ร้อน ๆ

“อึก วนิดา…”

“ลูกคลอดเมื่อไหร่ ฉันจะไม่รักคุณ…ฉันหาผัวใหม่”

กรอด!

ถ้าเธอตื่นขึ้นมาเธอจะได้เห็นสีหน้าโกรธเกรี้ยวแดงก่ำของชายหนุ่มผู้เป็นสามีในตอนนี้ เธอกล้าดียังไงที่ประกาศออกมาว่าจะหาผัวใหม่ อยากจะตายหรือไงถึงได้คิดอะไรสั้น ๆ แบบนั้น

ชายหนุ่มกัดฟันดังกรอด ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งพอ ๆ กับแก่นกายที่ขยายตัวในเมื่อครู่หดลงเพราะหมดอารมณ์ แต่เขาต้องพยายามข่มความโกรธเอาไว้รอจัดการให้เธอหายไข้ อารมณ์ตอนนี้ของชายหนุ่มในตอนนี้เริ่มไม่ดีในใจรู้สึกโกรธอย่างเดือดดาลไม่น้อย ขืนตอนนี้ยังอยู่ใกล้ เขาคงจะได้บีบคอเรียวขาวจนเธอขาดใจตายไปเสียก่อน

พรึ่บ

ร่างสูงใหญ่ชายหนุ่มได้จัดการอุ้มร่างไม่ได้สติของหญิงสาวออกจากอ่างอาบน้ำจากุซซี่ ตอนนี้สิ่งที่เขาควรทำให้เร็วที่สุดคือการเปลี่ยนเสื้อผ้าทำให้ร่างกายของเธอหายเปียกเสียก่อน

ห้องนอน

เวลาผ่านไปไม่นานนักชุดนอนตัวใหม่ถูกชายหนุ่มสวมใส่ให้ร่างกายของหญิงสาว เขาจัดการเช็ดผมของเธอให้หายเปียกชื้นก่อนจะพาร่างของเธอกลับไปไว้บนเตียงนอนเหมือนเดิม

“หายไข้เมื่อไหร่ ฉันเอาเธอตายแน่แม่ตัวดี” ชายหนุ่มยืนแยกเขี้ยวใส่คนไข้อย่างหญิงสาวซึ่งได้แต่นอนหลับไม่รู้เรื่องอะไร แต่จะให้เขาทิ้งเธอเอาไว้คนเดียวก็คงไม่ได้ แต่ในความโกรธเกลียดเขาก็ไม่ได้อยากอยู่ดูแลเธอสักนิดในตอนนี้จึงได้คิดทำการต่อสายเพื่อที่จะจ้างพยาบาลพิเศษที่เขารู้จักให้มาดูแลเธอแทน

'คนใจร้าย…คนเลว' คำพูดของหญิงสาวยังคงก้องอยู่ในหูของชายหนุ่ม ดวงตาคมกริบของเขามองใบหน้าเธอด้วยความโกรธก่อนที่เขาจะตัดสินใจหันหลังเดินออกไปจากบ้านหลังนี้ไปทันทีอย่างหงุดหงิดใจทิ้งให้เธออยู่คนเดียวจนกว่าพยาบาลพิเศษจะมา

บรืน